شماره 313-۲۰۰۷
9 مرداد 1386
کليد واژه ها :
زندانيان سياسي
,
بيانيه
با گذشت یکسال از مرگ اکبر محمدی در پی اعتصاب غذا در زندان اوین و وعده های دستگاه قضایی مبنی بر پیگیری این پرونده و شناسایی عوامل مقصر در مرگ وی، با این حال تاکنون هیچ گونه کوششی از جانب مسئولان قضایی برای پیگیری دلایل مرگ محمدی مشاهده نشده است.
در روزهای اولیه پس از مرگ اکبر محمدی و پس از آنکه بسیاری از زندانیان سیاسی و هم بندان وی، کوتاهی رئیس زندان در رسیدگی به وضعیت جسمانی نامساعد محمدی و عدم صدور اجازه برای انتقال وی به بیمارستان را عامل مرگ محمدی دانستند و سخنگوی قوه قضائیه نیز در اظهار نظری اعلام کرد که دلایل مرگ وی را بررسی و با عوامل مقصر در این جریان برخورد خواهد کرد، اما علی رغم فرارسیدن سالگرد مرگ محمدی نه تنها هیچ مقام مسئولی در این مورد مورد مؤاخذه قرار نگرفت، بلکه تنها " خلیل بهرامیان" وکیل محمدی به دلیل پیگیریهای خود به اتهام "تبلیغ علیه نظام" و "تشویش اذهان عمومی" متهم گشت و بارها به دادسرای کارکنان دولت احضار شد.
همچنین یکی از پزشکان شاغل در "پزشکی قانونی" نیز که به بررسی دلایل مرگ محمدی پرداخته بود، پس از چندی از سوی وزارت اطلاعات احضار و مورد تهدید قرار گرفت.( نام این پزشک به دلیل مسائل امنیتی نزد این کمیته محفوظ خواهد بود).
تنها یک ماه پس از مرگ اکبر محمدی، ولی الله فیض مهدوی زندانی سیاسی مجاهد نیز به دلایلی نامعلوم در زندان رجایی شهر درگذشت. وی نیز در اعتصاب غذا به سر می برد.
اکبر محمدی متهم ردیف دوم کوی دانشگاه تهران که از سوی دادگاه بدوی به اعدام و سپس با دو درجه عفو به 15 سال حبس محکوم شده بود، پس از سپری کردن 6 سال از دوران محکومیتش به دلیل وضعیت حاد جسمانی و به توصیه پزشکی قانونی به مرخصی استعلاجی فرستاده شد.
اما در شرایطی که پیش از آن " پزشکی قانونی" اعلام کرده بود، اکبر محمدی تحمل حبس را نداشته و در صورت ادامه نگهداری وی در زندان، جانش در خطر خواهد بود، وزارت اطلاعات با مراجعه به منزل محمدی در آمل، وی را بازداشت و در خرداد ماه 85 مجددا به زندان اوین انتقال داد.
اکبرمحمدی جهت پیگیری درمان خود بارها با نوشتن نامه هایی به مسئولان زندان خواهان مرخصی شد، اما پاسخ مساعدی را از سوی مسئولین زندان و دستگاه قضایی مشاهده نکرد و در روز اول مرداد در اعتراض به عدم پاسخگویی مسئولان زندان، دست به اعتصاب غذا زد و در شرایطی که در روز پنجم اعتصاب شرایط وی رو به وخامت گذارده و مسئول بهداری زندان اوین نیز دستور انتقال وی به بیمارستان را صادر نمود، ریاست وقت زندان اوین به نظریه پزشکی توجه نکرده و محمدی را مجددا به سالن 350 زندان منتقل کرد که در پی ایست قلبی، شامگاه 8 مرداد ماه جان باخت.
اکبر محمدی نماینده نسلی از دانشجویان بود که در 18 تیرماه 78 در جریان یورش نیروهای امنیتی به خوابگاه دانشجویان، دستگیر شدند و در بازداشتگاه توحید تحت شدید ترین شکنجه های جسمی قرار گرفتند.
یکسال پس از مرگ یک دانشجوی زندانی در زندان مشهور اوین، وزارت اطلاعات و نهادهای امنیتی حاکمیت، روند شدیدتری را در برخورد با فعالین دانشجویی در پیش گرفته اند. در طی یکسال گذشته علاوه بر صدها مورد برخورد با فعالان دانشجویی از سوی کمیته های انضباطی، بسیاری از دانشجویان نیز در مقاطع مختلف بازداشت و زندانی شده اند.
کیوان انصاری، ابوالفضل جهاندار و سعید درخشندی سه فعال دانشجویی تابستان سال گذشته بازداشت و همچنان در زندان به سر می برند.
احسان منصوری، مجید توکلی و احمد قصابان دانشجویان دانشگاه پلی تکنیک در اردیبهشت ماه در جریان انتشار نشریاتی که حاوی مطالب توهین آمیز به مقدسات اسلامی بود، بازداشت شده و هم اکنون در بند 209 زندان اوین نگهداری می شوند.
16 دانشجو نیز در هشتمین سالگرد اعتراضات دانشجویی کوی دانشگاه تهران بازداشت شده اند.
6 عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت صبح روز 18 تیر، در اقدامی نمادین به نشانه اعتراض به بازداشت دانشجویان و نگهداری آنان در زندان، در برابر دانشگاه امیرکبیر دست به تحصن زدند که پس از ساعتی از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شدند.
ساعتی پس از آن مأموران با حمله به دفتر سازمان دانش آموختگان ( ادوار تحکیم) کلیه افراد حاضر در این محل را بازداشت کردند. که تمامی بازداشت شدگان هم اکنون در زندان اوین نگهداری می شوند.
کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر، ضمن گرامیداشت اولین سالگرد درگذشت اکبر محمدی، بر روشن شدن دلایل مرگ وی و محاکمه عوامل مقصر در این جریان پایفشاری می کند .
این کمیته همچنین با غیرقانونی دانستن بازداشت دانشجویان و نگهداری آنان در بند امنیتی زندان اوین، خواهان آزادی فوری بی قید و شرط کلیه دانشجویان می باشد.
کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر